Het was nog maar het begin van het jaar 2026 toen de winter zich onverwacht al liet zien. Waar normaal gesproken begin januari de herfst nog in zijn afrondende fase zit, lag Paleispark Het Loo ineens onder een zachte, witte deken. Het park was nog niet “klaar” voor de winter, en misschien was dat wel de charme, herfst en winter die elkaar even overlapten. Hier en daar waren nog bladeren te zien onder het wit, een herinnering aan het seizoen dat nog maar net was vertrokken.
Het was nog vroeg en het park was bijna stil. Het Paleispark kreeg door de sneeuw een sprookjesachtige uitstraling. De hoge bomen stonden er stil en trots bij, sommige takken hangend van het wit. De rechte lanen die ik zo goed ken, leken eindeloos door te lopen in het wit. Elke stap maakte een zacht, knarsend geluid en verder was er nauwelijks iets te horen. Alsof de sneeuw het park even voor zichzelf had opgeëist. Ik liep ook duidelijk langzamer dan normaal, niet omdat het glad was, maar omdat ik niets wilde missen. Of ik nu links, rechts, voor me of achterom keek, alles was een plaatje en zo anders door die witte laag sneeuw. Het park leek ergens eenvoudiger geworden door de lijnen, vormen en rust.

Bruggetjes, bankjes, houten huisjes, alles lag er zo mooi bij. Bij de veldvijvers was het werkelijk prachtig en ben er ook helemaal omheen gelopen. Het water was bevroren en lag er strak bij, ook bedekt met een laagje sneeuw. Riet en gras staken hier en daar door het ijs heen, vastgezet in de kou. Aan de rand van één van de vijvers viel mijn blik op het blauwe Botenhuis, daar kon je niet aan ontkomen. Het diepe blauw stak prachtig af tegen de witte sneeuw. De kleur leek nu nog intenser.
Op de weg terug, richting de parkeerplaats, kon ik het niet laten ook nog even langs het Willemshuisje te lopen, die ook in de sneeuw extra opviel. Het huisje, met de groene glas in lood raampjes, knalde ook door de zoeker van mijn fotocamera en stond er perfect op zijn plek.
Als het Paleispark op zo'n manier omgetoverd is, de bodem en bomen bedekt met sneeuw, het ijs op de vijvers, het contrast van het blauwe Botenhuis en het Willemshuisje in de sneeuw, is dit een droomplek voor elke landschapsfotograaf. Het licht, de rust en de composities liggen hier gewoon voor het oprapen. Ik heb er zoveel foto's geschoten die ik persoonlijk allemaal prachtig vind met uitaard ook mijn eigen favorieten. Ik kon het dan ook niet laten deze blog er aan te wijden en om alle foto's hier te laten zien.
In mijn portfolio heb ik ook een aparte categorie gewijd aan het Paleispark. Ook vind je daar enkele van de foto's uit onderstaande serie terug, aangevuld met prachtige foto's uit andere seizoenen van het jaar.
Paleispark Het Loo